20 kwietnia 1920 roku, w Domu Związkowym w Wielkich Hajdukach odbyło się spotkanie założycielskie klubu, który w następnych latach miał zasłużyć na miano jednego z najbardziej zasłużonych w Polsce.
Od początku przyjął nazwę "Ruch" - pomysł Edwarda Supernoka - symbolizującą ruch narodowo - wyzwoleńczy ludu Górnego Śląska. Także barwy klubowe nie ulegały żadnym zmianom. "Niebiescy" to przydomek chorzowian jeszcze z czasów lat 20-tych, a stroje w kolorach biało-niebeskich symbolizowały tradycyjne barwy Górnego Śląska.
W 1927 roku Niebiescy przystąpili do grona twórców Ligi Polskiej. Przez 73 sezony piłkarze "Niebieskich" czternastokrotne sięgali po mistrzostwo Polski, po raz ostatni w 1989 roku.
Zobacz historię występów Ruchu w ekstraklasie
| Dane historyczne: |
|
| Debiut w lidze: |
0:7 z 1.FC Katowice (1927) |
| Ilość sezonów w ekstraklasie: |
73 |
| Najwyższe zwycięstwo w lidze: |
13:0 z Pogórzem Kraków (1934) |
| Najwyższa porażka: |
0:8 z Polonią Bytom (1964) |
| Najwięcej ligowych występów: |
Gerard Cieślik, 249 |
| Najwięcej bramek w lidze: |
Gerard Cieślik, 177 |
| Najlepszy reprezentant: |
Gerard Cieślik, 45 |
| Królowie strzelców: |
Ernest Wilimowski (1934 - 33 gole, 1936 - 18 goli, 1939 - 26 goli), Teodor Peterek (1936 - 18 goli, 1938 - 21 goli), Gerard Cieślik (1952 - 11 goli, 1953 - 24 gole), Krzysztof Warzycha (1988/89 - 24 gole), Mariusz Śrutwa (1997/98 - 14 goli) |
| Legenda klubu: Gerard Cieślik (Polska) |
|
| Data urodzenia: |
29 kwietnia 1927 |
| Miejsce urodzenia: |
Hajduki |
| Pozycja: |
Napastnik |
est jednym z najlepszych piłkarzy w historii polskiej piłki nożnej, szczególnie zasłynął strzeleniem dwóch bramek Związkowi Radzieckiemu 20 października 1957 na Stadionie Śląskim w Chorzowie. W reprezentacji Polski w 45 spotkaniach strzelił 27 bramek. W uznaniu zasług dla polskiej piłki nożnej - jako jedyny były zawodnik, który nie rozegrał w reprezentacji 60 spotkań - został przyjęty do ekskluzywnego Klubu Wybitnego Reprezentanta.
Przez całą swoja karierę piłkarską związany był tylko z jednym klubem Ruchem Chorzów, w barwach którego został trzykrotnym mistrzem Polski (1951, 1952, 1953) i zdobywcą Pucharu Polski (1951). W drużynie "niebieskich" rozegrał w sumie 249 spotkań strzelając w nich 177 bramek (co jest rekordem klubowym), w tym 237 meczów i 167 goli w ekstraklasie. Po zakończeniu kariery piłkarskiej w 1959 roku nie rozstał się z Ruchem Chorzów zostając kolejno trenerem, trenerem młodzieży, łowcą talentów, członkiem zarządu. Obecnie jest honorowym prezesem Ruchu i nadal można go spotkać na każdym meczu tej drużyny. Dzięki swojemu przywiązaniu do barw klubowych stał się prawdziwym symbolem dla kibiców Ruchu.